Bij het middeleeuwse stadje Sepúlveda ligt het Parque Natural Hoces del Rio Duratón. Door het park loopt het riviertje de Duratón, dat een mini Grand Canyon heeft uitgeslepen in de rotsen. Het reservaat is een broedplaats voor gieren en adelaars. Het een pracht wandeling langs de oever van de Duratón met vele vrolijk fluitende vogels.
.jpg)
.jpg)
Dan gaat het omhoog langs een steil pad tot we in Sepúlveda aankomen, waar net een markt gehouden wordt. Het stadje is heel oud, met vele romaanse kerkjes. Vervolgens verdwalen we heftig en kunnen met geen mogelijkheid het parkeerterreintje vinden waar de auto staat. Via veel de weg vragen en het bewandelen van de inverse, komt het allemaal toch goed. De mensen hier zijn heel aardig en behulpzaam, maar ze spreken geen woord over de grens. Al met al een mooie ervaring, en we hebben veel gieren zien vliegen.
We komen veel later aan in Ávila dan de bedoeling was, maar dat geeft allemaal niet, we zijn op vakantie.
De binnenstad van Ávila is nog steeds omringd door een volledig stel stadsmuren, en de parador ligt binnen die muren. Er is nog net een dun parkeerplekje voor ons, pal voor de deur. We gaan snel nog even een kijkje nemen in de stad voor we een stukje gaan eten. En daarna dit stukje op het www epibreren. Dat woord kennen ze hier ook, in de zin van ‘epibrar manaña’. Maar zonder dollen, de spanjaarden zijn hun siesta aan het inleveren. Er moet gewerkt worden, en centjes verdiend.
O ja, en nog wat ooievaars. Met z'n allen op een flatje
.jpg)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten