Cuenca

Sommige mensen zullen er wel om moeten lachen, maar voor ons is op zondagochtend om half tien vliegen best wel  vroeg. We lopen zo te gapen dat het helemaal tocht in het vliegtuig.  

Sinds de vorige keer dat we er waren is er op Schiphol weer het een en ander veranderd. Alleen Voor speciale gevallen met bulkige bagage, rolstoelen en ander gedoe zijn er nog een paar gewone incheckbalies. Voor de rest  is het de bedoeling dat iedereen zelf incheckt bij speciale automaten. Verderop kan je je bagage kwijt op dezelfde manier als je een leeg kratje inlevert bij de supermarkt.

Ons incheckapparaat geeft ons een keurig bonnetje dat ie ons niet heeft herkend, en we mogen aansluiten bij de speciale gevallen.  De vlucht is aangenaam kort: slechts twee uurtjes.

Het wachten bij de Avis voor een huurauto is nog korter: drie kwartier.

Maar we krijgen wel een splinternieuwe (nog witte) Polo mee. Hiermee rijden we door de miezerregen  naar het stadje Cuenca.

 en checken in in de plaatselijke parador. Dit is een mooi omgebouwd klooster, en ligt aangenaam vlakbij de binnenstad. Je hoeft alleen een enge loopbrug over.

Cuenca is beroemd om  de huizen met balkons die vervaarlijk uitsteken boven  de kloven die de riviertjes Jucar en Heucar hier in het gesteente hebben uitgesleten.   

De binnenstad is Unesco erfgoed, dus met de bezienswaardigheden zit het wel goed: een mooie kathedraal, miriaden barokke kerken en kloosters, en de ruine van een Moors kasteel. In de twaalfde eeuw zaten hier de Moren en heette het Al Kunka.

Gelukkig hebben we alle benodigde apparaten, stekkertjes, snoertjes en muizen in de tas gedonderd. En zowaar hebben we Wifi hier in het klooster, dus de eerste blog kan zo het www op.