Alcalá De Henares

De ontbijtzaal is dezelfde als de eetzaal gisteravond.  Het is de oude refter met een antiek eikenhouten plafond, een kansel voor stichtelijk voorlezen tijdens het eten, maar  op deze maandagochtend een lekker Brandenburgs concertje over de speakers. Het ontbijt is overvloedig, met allerlei zoete en hartige Spaanse specialiteiten. Van het zoet proberen we de amandelen in honing, verpakt in twee stukken ouwel. Lekker. Dan koffie met een broodje gebakken ei  en gedroogde ham (Hans) en fruit (Marca), en een bakje gebakken broodkruim met chorizo. Ook lekker. Gisteren hadden we zes voorgerechtjes, waaronder gebakken lamsingewanden. Je moet alles proberen.

De reis van vanmorgen voert langs een van de twee lieflijke riviertjes van gisteren richting Ciudad Encantada. Dat is een natuurgebied waar moeder natuur het krijt sediment  heeft geërodeerd tot een betoverde stad zonder inwoners, maar met rotsen de meest wonderlijke vormen. Huizen, grote Barca’s, enorme paddestoelen, mythische beesten en menselijke gezichten. Een betoverende ervaring. Wel proberen we een beetje uit de buurt te blijven van een klas schoolreizigers, die luid lopen te kwetteren en te twitteren.  

Vervolgens rijden we naar Alcalá De Henares, een universiteitsstadje vlakbij Madrid. Het centrum is erg mooi, met bijna 500 beschermde monumenten vanaf de renaissance tot  barok. Het geheel is indertijd prettig ruim opgezet, en het centrum is een groot voetgangersgebied. Het weer is enorm opgeknapt, en het is gezellig druk op straat.

Voor het geboortehuis van Cervantes zitten Don Quichotte en Sancho Panza op een bankje. Iedereen die wil mag met ze op de foto. Wij ook, anders krijg je spijt.

Op de daken van de meeste monumenten nestelen ooievaars. Heel erg apart!

De parador is een oud consilio, waar ze een modern dak overheen hebben gezet, en allerlei modern spul omheen. Het geheel is voor de verandering smaakvol. We zitten in een blitse studio, op een steenworp afstand van het oude centrum.