Monastario de San Lorenzo el Real de El Escorial

Wij Hollanders kennen Philips II niet als de grote koning die hij hier in Spanje is.

Hij stuurde de Hertog van Alva naar een vervelend buitengebied van zijn immense rijk, waar de mensenzijn belasting niet wouden betalen. Wat is nu helemaal de tiende penning? De afloop is bekend. Wij geuzen waren liever Turks dan Paaps en riepen onze eigen replubliek uit.

Na een oorlog die bijna een eeuw sudderde, waren ze van ons af en wij van hen. Er zit nog steeds een raar vlard in ons volkslied over de koning van Spanje.

Op ongeveer dertig kilometer van Madrid ligt het Escorial, dat Philips II eind zestiende eeuw liet bouwen in streng graniet. Het is immens groot en straalt grandeur uit. Het is een klooster, maar Philips woonde  er ook.

Tegen de absis van de basiliek aan had hij zijn paleis. Hij kon vanuit zijn vertrekken de diensten in de  kerk volgen, want hij was hartstochtelijk en streng katholiek. Ik zeg wel paleis, maar het is sober en spartaans. Geen blingbling voor Philips. De vertrekken zijn nu museum.

De basiliek is van binnen ook sober en spartaans, maar er zijn wel plafondfresco's van Italiaanse meesters, en prachtig van kleur.

Zoals te vermoeden valt, is het Escorial tegenwoordig een museum. Hier is een grote kans om een cultuurschok op te lopen. Philips II hield van schilderkunst en de vlaamse in het bijzonder. Dus kocht ie het een en

ander. Zijn opvolgers kochten nog meer en zo hangt er een belangwekkende verzameling grootmeesters: Titiaan, Tintoretto, van Dijck, Velasquez, Bosch plus meesters die we hier helemaal niet kennen.

Ook is er een galerij zestig meter lang, waar fresco's hangen (ze zijn uitgevoerd als pseudo wandtapijten) over beroemde veld- en zeeslagen ten tijde van en voor Philips II, die uiteraard succesvol waren voor Spanje.

Elke vierkante meter is een nauwkeurige blik waard, met leuke details en -weer- prachtige kleuren.

Maar iedereen heeft een limiet aan het oppervlak briljante fresco dat je per dag kan opnemen. Zo wij ook. Helaas mag er binnen niet gefotografeerd worden, dus jullie moeten het doen met het strenge graniet buiten.

Met een (relatief) klein reepje tuin met lineaalrecht geknipte heggen.

Maar dat doet het Escorial geen recht. Ik weet dat het Prado een website heeft met veel kunstwerken, die je in detail kan bekijken. Wellicht is dat ook beschikbaar voor het Escorial.