Salamanca is een stad om je hart aan te verpanden. Zoals gezegd wandelen we over de romeinse brug de binnenstad in, waar het een gezellige drukte is. Het blijkt dat vandaag het eerste communie feest wordt gevierd. Dat gaat gepaard met veel familie in deftige kleren en voor de meisjes witte lange bruidsmeisjes jurken.
Hiertussendoor flaneert de rest van Salamanca – het is zaterdag – met boodschappentassen, kinderwagens, honden- aan-de-lijn, wandelstokken en smartphones. Voorts de binnenlandse toeristen in regenjas, in trui, in korte broek, in korte mouwen, allen behangen met camera’s, druk pratend en elkaar fotograferend. En natuurlijk de buitenlandse toeristen, ook behangen met camara’s maar een stuk minder luidruchtig. De hele mikmak strijkt tegen twee, half drie neer op de alomtegenwoordige terrasjes voor een hapje, een koffie, een biertje of een glas wijn. De apotheose van dit alles vindt plaats op het Plaza Major, waar de intensiteit dubbel is.
De achtergrond van dit spektakel is de mooie stad Salamanca, met de grandioze nieuwe kathedraal (gothisch met een barok koepel), talloze stijlvolle kerken, paleizen en universiteitsgebouwen. In Salamanca is de oudste universiteit van Europa gevestigd. Het is een veel te mooie zonnige dag om musea in te duiken, maar er zijn er genoeg. Voor een volgende keer maar.
Wel bestijgen we de trappen omhoog (Scala Coeli) de torens in van het Jezuieten klooster voor een kijkje van bovenaf, en bezoeken het Art Nouveau museum Casa Lis, gevestigd in een aangenaam contemporair gebouw, en volgestouwd met dito vazen, beelden, schilderijen, meubiliar, lampen, objects d’art enz. enz. Verbluffend compleet -en erg leuk.
Als we op stalpoten terugkeren in de Parador, blijkt de tuin omgetoverd in een speeltuin voor de communiekindertjes, en voor de ouders staan de verkoelingen en versnaperingen klaar op grote tafels. Morgenavond vliegen we weer op Amsterdam, en we gaan nu nog iets leuks kiezen om morgen te doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten